GH en KH bij garnalen: wat is het verschil?
Gepubliceerd door
- Bijgewerkt
- Leestijd
- 1 min lezen
GH beschrijft de hardheid door vooral calcium en magnesium. Een aquarium-KH-test meet de zuurneutraliserende capaciteit, meestal vooral door bicarbonaat en carbonaat. GH en KH zijn dus geen uitwisselbare getallen. Een bruikbare GH vertelt nog niet of de pH-buffering past.
Lees de combinatie
- GH laag, KH meetbaar: er kan buffer aanwezig zijn terwijl de calcium- en magnesiumhardheid laag is. Meer KH toevoegen lost dat niet op.
- GH meetbaar, KH laag: dit kan bewust passen bij een zachtwater-Bee-opstelling. Nul KH is niet op zichzelf bewijs van een fout.
- Beide hoog: controleer het bronwater en de gebruikte mineralen voordat je gaat verdunnen.
Vergelijk met de exacte soort en de waterwaarden waarin de dieren zijn gehouden. Bee/Taiwan Bee, Neocaridina en Sulawesi vragen geen identiek watersysteem. De naam Caridina alleen is onvoldoende: ook Amanogarnalen en Sulawesigarnalen vallen in dat geslacht.
Wat deze tests niet zeggen
GH geeft geen afzonderlijke calcium-magnesiumverhouding. KH voorspelt zonder informatie over CO2 en andere buffers geen exacte pH. Een TDS-meter vervangt beide tests niet. Een mislukte vervelling bewijst evenmin een mineralentekort: controleer ook recente veranderingen en waterkwaliteit.
Bronnen en afbakening
- SRAC 464: Interactions of pH, Carbon Dioxide, Alkalinity and Hardness
- SaltyShrimp: Bee Shrimp Mineral GH+
- SaltyShrimp: Shrimp Mineral GH/KH+
De meet- en bereidingsprincipes komen uit de genoemde bronnen. De volgorde van onderzoek is een redactionele afweging. Gegevens uit viskweek, drinkwater of veehouderij zijn geen bewezen veilige grenzen of behandelingen voor dwerggarnalen. Productinstructies gelden voor het genoemde product.
